Welkom bij het
Schrijversforum

Artikelen worden geplaatst in overleg met de uitgever van de Spirituele Agenda.

In de diepte van de ziel,
ben ik aanwezig.
en voel ik,
ben ik,
kom ik mijn zelf tegen.
In de diepte van mijn ziel,
vraag ik me af
wie ben ik?
Opeens gaat de poort open
en is er geen ik meer,
alleen bewustzijn,
essentie,
oneindigheid,
waarin ik,
waaruit ik,
besta.
en besef dat alles is.
er is geen goed,
geen slecht.
er is,
het is.
en
besef dat er geen verleden
en geen toekomst is,
behalve die
ik wens...

Alive

Let Joy into my heart,
Let Love surround me,
Let Freedom be mine,
So will God lead me.

arno kerbusch

vreugde

Op onze weg naar geluk,
gaat de mens over berg en door dal.
Het verlangen naar vrede, harmonie, acceptatie,
en het gevoel van liefde en licht dat hiermee gepaard gaat,
ligt als een intelligentie in ons zijn besloten.
Dit is als het kwik in onze thermometer,
die meet hoe we in het nu staan.
Meet en weet, voel en handel
en vertrouw op je natuur.
waarop anders!

Hoe meer ik weet,
hoe minder ik weet.

Hoe meer ik voel,
nog minder voel ik.

Hoe meer ik zie,
minder zie ik.

Hoe groter ik word,
hoe kleiner ik word.

Zo is het,
of........
is het zo?

www.arnokerbusch.nl

Genade
Oh wat mooi!
Oh zo mooi!
Oh zo
Oh
O
.

Vergeving

Ik mag mijzelf vergeven,
Voor de fouten die ik maak in dit leven.
Niet mij erdoor laten frustreren,
Maar ervan proberen te leren,
Want dat is evolueren.
Door een fout is niets verloren,
Ik leer en wordt opnieuw geboren.
Alles heeft zijn zin,
Ieder einde is een nieuw begin.
Door te lijden,
Mijzelf bevrijden.
Ervaren al die pijnen,
Om ooit mijn Licht te laten schijnen.

"van klacht naar kracht"

waarom?

Waarom zoeken, als het er al is?
Waarom vragen, als je het al weet?
Waarom twijfelen, als je het al voelt?
Waarom?
Is het ego zo klein?
Leef vanuit je zijn!
Leef vanuit je weten!
Leef vanuit je voelen!
Leef!
En wees niet bang....

Overgave
Wat is het moeilijk om het ego los te laten.
De angst voor liefde is bijna onbegrijpelijk en toch...
Ons kleine ik, die denkt dat hij zijn verleden, zijn overtuiging, zijn ziekte, zijn pijn is.
Gekweld door deze overtuiging, houden we zo onszelf af van ware liefde, waar geluk, gezondheid en vreugde.
Sta op!
Gooi het kruis af en recht je rug!
Open je ogen en zie hoe wonderlijk de wereld is!
Zie de schepping met zijn onmetelijke intelligentie en het vuur in alle dingen.
Zo onmetelijk als je zelf ook bent.
En het vuur, die vlam, die vreugde, die ook in jou zit en misschien nog te weinig aandacht krijgt.
Dit wenen van je hart, zorgt voor schuldgevoelens naar onszelf en creëert misplaatste overtuigingen, die de werkelijkheid ons terug spiegelt.
Laat los, Wees, Ben en voel je oneindigheid, wordt je bewust van je bron, je liefde, je vreugde en wandel en handel in geloof en vertrouwen.
Dan zal de wereld een spiegel van je ziel zijn.
En zullen inzicht en liefde je voeding zijn!

Fijne wederopstanding!

Doe mee!

De lente is gestart met het ontluiken van haar inhoud.
De zaden lagen al vol verwachting te wachten op de juiste tijd en omstandigheden om te mogen openen.
Hun neiging is dan ook maar één ding: groeien en bloeien.
Want de natuur is zichzelf en volgt haar natuur.
Doe mee en sluit je ogen.
Leg je hand op je hart en luister.
Luister naar wat jouw hart je wilt zeggen,
luister naar de stilte en hoor de toon van je hart.
Stem je af of jouw hartzender, luister naar haar behoeften en haar wensen.
Zij kent jou als geen ander en weet wat je nodig hebt.
Hoor de woorden die zij jou wil zeggen.
Ervaar de volheid van de leegte, de symphonie van de stilte en de vreugde van de vrijheid.
Dit is jouw natuur, jouw zaadje, dat als jij het de juiste warmte en voeding schenkt, ook kan ontluiken en kan groeien en bloeien , want dat is haar natuur. Ontvang en wees dankbaar, lach en vergeet je verdriet.
Want in de vreugde van het hart is er geen ruimte voor verdriet, maar alleen liefde.

Sta even stil….en besef dat dit een hele vooruitgang is.

Flowwow

Zo vraag ik me nog af wat wil ik gaan doen? Het volgende moment vraag ik me af, hoe wil ik het gaan doen? En voor dat ik het goed en wel besefte zat ik er midden in. In the Flow wel te verstaan.

Je kent dat wel, dat gevoel dat alles opeens lukt, de juiste mensen op je pad komen, de dingen die je al lang wilde opeens lukken en dat dromen die lang slechts dromen waren opeens binnen handbereik zijn.

Wat een lekker gevoel, die flow. wat een lekker gevoel ook, om te weten dat alles dat je nu doet ook vrucht zal dragen. De boom waarvan de wortels stevig verankerd staan, die tak draagt en die wachtte op de juiste omstandigheden om haar fruit te dragen.
Het fruit als onze talenten, datgene dat we kunnen toevoegen aan het leven om ons heen.

Maar niet vooruitlopen. De vruchtjes zijn pas net bevrucht en de cel-deling is pas net op gang gekomen. Maar die energie, die stroom, die vreugde, die verwondering, hoop gevend en vertrouwd voelt het, zo natuurlijk en rustig tegelijkertijd, juist, deze flow, die voelt aan alsof hij er altijd is geweest en ook nooit weg zal gaan.

Alsof ik tijdelijk had gekozen mijn eigen pad te bewandelen, dat bleek helemaal niet zo eigen te zijn, maar meer ego te zijn.
Vechtend en strijdend om geluk te willen bereiken. Wat een contradictie. Geluk en strijd in een en dezelfde zin.
Want ,waar geluk is is geen strijd, waar geen strijd is is geluk.

In plaats van strijd is er vertrouwen gekomen. In plaats van streven is er verwachting gekomen. In plaats van gevecht, liefde.
Mooie van dit alles is, dat ik mijzelf de vraag heb gesteld, wat wil ik nu echt, diep van binnen in mijn hart.
Wat wil ik doen met mijn toch al zo korte leventje. Waarvan zou ik spijt hebben als ik het niet gedaan zou hebben.

Zo veel anders was mijn leven dan datgene mijn hart verlangde. En ik heb gekozen. De keuze lijkt zo gemakkelijk en is zo logisch en toch.... Mijn hersenen zagen toch meer voordelen in de controle, terwijl mijn hart stilletjes weende. Maar de hersenen zeiden:" Don't worry, we hebben alles onder controle!".

De conclusie was duidelijk: mijn hersenen kunnen mij beschermen, zolang ik de veiligheid van mijn hart niet vertrouw.

En deze bescherming, deze muur, houdt niet alleen mijn geluk op afstand maar isoleerde mij ook van mijn omgeving.
Leven zonder deze "voeding" voelt als overleven.

Maar ik heb gekozen en vertrouwd. Ik heb geluisterd naar mijn hart en mezelf overgegeven.
Ik heb gedaan wat ik moest doen, wilde doen.

Een groter cadeau had ik mijzelf niet kunnen geven. Ik voel me vrij en gelukkig, gedragen door het leven. vertrouwend, dat alles dat zal gebeuren, ook nodig is om tot bewust-zijn te zijn.

Zo is het vandaag!

En morgen, die heeft weer zijn eigen zorgen.

Op naar het doel
Vol gevoel
Door geluk en smart
Volgend het hart
Lijdend en stralend
Verblijdend en balend
Vallend en staand
Stilstaand en gaand
Stijgend en dalend
Bereiken wij God.

www.arnokerbusch.nl

Was ik maar weer vijf
Spirituele School

Afgelopen donderdag werd ik uitgenodigd voor een bijeenkomst van een geweldig initiatief. De eerste spirituele school in Limburg !
Een school voor zogenoemde nieuwetijdskinderen, hoogbegaafd, hooggevoelig en zeer bewuste kinderen. Deze kinderen worden nu vaak niet goed begrepen en sluiten zich af of worden erg druk.
Op dit moment worden steeds meer mensen bewust dat deze kinderen zeer nauw verbonden met hun bron zijn en daarom ook vaak als intelligent en confronterend overkomen.
Deze kinderen verdienen de aandacht die ze nodig hebben om in hun kracht te kunnen staan en zodoende een grote meerwaarde voor zichzelf en hun omgeving kunnen betekenen.
Ik heb mij dan ook direct aangemeld als vrijwillige "leraar"om bij te kunnen dragen aan een verandering en verbetering van het onderwijs. De jeugd heeft de toekomst als ze hem ook kunnen creëren!
zie voor meer info : www.spirituelescholenlimburg.nl

her-innering
steeds weer voel ik dat verlangen
als een oproep diep in mij
gehoor gevend aan mijn innerlijk
daal ik af

voert de tocht mij door
herinnering

van volwassenheid
naar kindertijd
familie geschiedenis wordt
voelbaar

evolutie als celherinnering door mij
herkend

verleden en toekomst
vallen samen
mijn ruimte dijt uit
zich vullend met authenticiteit

alles wat ik
was
ben en
zal zijn
valt weg
én
is zóóó aanwezig
in deze plek van oneindigheid

                                                                                     mine © okt 08

mine stemkens (1955)
uitgerust met een gretige nieuwsgierigheid en verwondering leef ik dit leven een groot verlangen naar doorgronden, naar wezenlijke ontmoeting en verbinding. die weg van verwondering, onderzoekend en  ontdekkend, van beknelling en bevrijding beschrijf ik in mijn gedichten.

naast het schrijven en vormgeven van mijn woorden in bundels en op kaarten, geef ik het woord ook vorm op doeken en in performance.
Op 30 nov 2008 verschijnt mijn nieuwe bundel ‘ik her-inner me…’ oorsprong en evolutie in ontmoeting
Voor meer informatie kunt u terecht op mijn website, www.minestemkens.nl

Stiltewandeling

Tijd: 9.30 – ca.11.00 uur (kan iets later worden). Vertrek: hoek Bachstraat/Trichterweg, Eijsden.
Aanmelden is prettig maar niet verplicht: praktijkeijsderbeemden@online.nl
Bijdrage 1 euro. De opbrengst gaat geheel naar het hieronder beschreven doel.

Dag Claire, 
Toevallig kreeg ik gisteren een mail uit Thailand met foto’s van de vordering van de bouw van het huis dat moet gaan dienen voor de opvang van twintig aids wezen,waarvan er enkele geïnfecteerd zijn met HIV. Dit huis wordt in een bestaand aidscenter gebouwd waar 40 mensen met aids zij opgevangen. Afgelopen zomer heb ik het project bezocht (en ook een donatie gedaan) en beloofd me in me zetten om geld bij elkaar te brengen voor de afbouw van het huis. Toen werd er gewerkt aan het graven voor de fundering waarvan ik een foto heb gemaakt (zie bijlage). Ik ben blij met de vordering van de ruwbouw (zie foto’s). Ik heb afgelopen zomer op verzoek van het vrijwilligersblad NL Buddy een artikel geschreven over mijn vrijwilligerswerk in het aids hospice in LopBuri ,Thailand. Dit vind je hieronder. Dit jaar ga ik er weer heen en hoop dan 100.000 thai bath (2300 euro bij elkaar te hebben om hun verder te helpen....nog bedankt voor je uitnodiging,   groetjes Huub

Meelopen tot aan de dood

Buddy zijn voor aidspatiënten in Thailand. Niet te vergelijken met het buddyschap in ons land. Al negen jaar reist Huub Beckers uit Maastricht een à twee keer per jaar af naar het Aziatische land. Naar aids-hospice Wat Phrabat Nampu bij LopBuri, 160 kilometer ten noorden van de hoofdstad Bangkok. Voor NL Buddy doet hij verslag per e-mail.

 Door Huub Beckers

Eén lange sliert speeksel hangt uit je mond... Je kijkt droevig. Bijna alle controle over je spieren ben je kwijt. Wat kan ik voor je doen, vraag ik me machteloos af.... Ik leg mijn hand op je schouder en langzaam draait jouw gezicht zich naar het mijne. De trieste uitdrukking blijft. ‘Zal ik je masseren, Jeerasuk?’, vraag ik om mijn onmacht in te kleden. Heel traag glijd je achterover. Je legt je hoofd op het doorweekte kussen en dan nog trager zeg je: ‘Masseren, benen’.... Even later sluiten je ogen en wordt je blik zachter..... en hoor ik je tijdens de massage zachtjes kreunen....

Puur
Het aids hospice Wat Phrabat Nampu is gelegen in een tempelcomplex van Thaise monniken. De ziekenzaal telt 34 bedden. Het merendeel wordt bezet door mannen. Voor de veertiende keer ben ik hier om drie maanden als vrijwilliger te werken. Op dit moment ben ik de enige westerse vrijwilliger. Toen ik hier aankwam, waren er drie Amerikanen, er was een korte tijd een man uit Duitsland en een vrouw uit Denemarken. Er volgde af en toe nog een groepje Amerikanen. In het verleden waren er geregeld meerdere Nederlanders die vaker terug kwamen, zoals in het voorjaar nog twee mensen uit Brabant.
Ik probeer een aanvulling te zijn op het werk van het personeel en kijk waar ik nodig ben. Ik verzorg en sta de patiënten bij. Helpen bij douchen of iemand op bed wassen, luiers verschonen, drinken geven, helpen met eten. Soms ga ik een eindje wandelen met een patiënt in een rolstoel. Houd ik de hand van een stervende vast of geef ik een massage. Puur om een medemens te troosten, te stimuleren, te steunen of aan het lachen te maken met een grapje.

Loslaten
Tijdens mijn werk loop ik regelmatig aan tegen cultuurverschillen. Hier wordt anders met ziekte en de dood omgegaan. Het hoort meer bij het leven, ook al is de dood in dit hospice vaak een oplossing voor het verschrikkelijke lijden van de patiënten. Ook hoe de zieken soms worden behandeld. Er wordt aan hen getrokken en geduwd tijdens wassen en behandelen. Demente patiënten vaak worden uitgelachen en genegeerd, dat doet pijn om te zien. Ik mis dan het respect en aandacht voor de patiënt. Aangezien ik de situatie niet kan veranderen, loop ik tegen mijn onmacht aan. Ik moet accepteren dat de meeste mensen hier sterven. Dat is niet makkelijk. Ik ben heel betrokken; ik ga er soms te diep met mijn gevoel in. Ik wil de mensen in dit laatste stukje van hun leven liefde geven. Dat gebeurt onbewust, terwijl ik weet dat ik de persoon weer los moet laten en dat me dat pijn zal doen.

Duizend woorden
Het verzorgen van en het contact met de patiënten, geeft mij veel voldoening. Hun dankbaarheid, hun vriendelijke lach is mijn motivatie om dit werk te doen. De patiënten worden hier vaak letterlijk gedropt. In Thailand heerst een taboe op aids. Patiënten hier zien hun familie vaak niet meer terug, zelfs niet tijdens hun crematie. Juist in een situatie dat ze hen zo nodig hebben, worden ze in de steek gelaten. Dat ik dan iets voor hen kan betekenen, vind ik een mooie gedachte en het doet me goed.
De taalbarrière is meestal geen probleem. Ik laat mijn handen, ogen en hart ook spreken. De aanraking van een massage vertelt soms meer dan duizend woorden.

Voorbij de pijn
....Kritsana.., is er dan niemand die jou mist?... Is er niemand die om jou geeft?... Waar zijn je vrienden?.. Waar is je familie?... Er was niemand en er is ook niemand nu je bent heengegaan.... Slechts twee weken was je hier. Ik mocht met je meelopen. Dat laatste stukje van jouw leven mocht ik er voor je zijn.... We - een paar monniken en medepatiënten - nemen afscheid van je.... Langzaam verlaat je deze eenzame wereld en je uitgeteerde lichaam. Spreid je vleugels en laat je leiden naar het licht, ...voorbij de pijn,..  ver voorbij de pijn....

Het verslag van Huub is bewerkt door Natalie van der Linden

Als kind was Huub doodsbang voor de dood. Hoe onbeholpen vond hij zichzelf toen zijn moeder stierf. ‘Ik was daar zó stuntelig in.’ Huub schreef zich in voor een cursus stervensbegeleiding. Om voortaan met anderen een stukje mee te lopen tot aan de dood. Uit solidariteit en om er zelf iets van op te steken. Later ging Huub aan de slag als buddy voor aidspatiënten. Toen hij schrijnende beelden van het hospice in Lopburi zag, besloot hij zijn liefde en zorg ook te richten op terminale patiënten aldaar. De eerste keer dat hij de ziekenzaal binnenliep, wist hij niet waar hij moest beginnen. Schoorvoetend liep hij rond en hij was nog niet aan het einde of er was al iemand gestorven. Een zieke man trok Huub aan zijn mouw en gebaarde of hij hem wilde masseren. Huub is begonnen en niet meer opgehouden.

Huub Beckers is yogaleraar in Maastricht.
E-mail: huubbeckers@home.nl

Stiltewandeling op zondag 15 maart 2009

Tijd: 9.30 – 11.00 uur. Vertrek: De Bosrand, Moerslag 4, St. Geertruid.
Aanmelden is prettig maar niet verplicht: praktijkeijsderbeemden@online.nl
Bijdrage 1 euro. De opbrengst gaat geheel naar het hieronder beschreven doel.

Over Elisabeth Kubler Ross en de stichting Elisabeth Kubler Ross (EKR)

De Amerikaanse arts-psychiater Dr.Elisabeth Kübler-Ross (1926-2004) was een internationaal erkend pionier en autoriteit op het gebied van stervensbegeleiding en verliesverwerking. Zij heeft een belangrijke rol gespeeld bij het doorbreken van het taboe rondom sterven en rouwen.
Dertig jaar lang heeft zij over de hele wereld lezingen en workshops gegeven.  Zij schreef vele boeken die in meer dan 20 talen vertaald zijn.
Veel organisaties in Amerika en in menig Europees land zijn geïnspireerd en opgezet vanuit haar gedachtegoed. Niet alleen de EKR is hiervan een voorbeeld, ook de CliniClowns, de Hospicebeweging (VPTZ), diverse organisaties voor begeleiding van kinderen met verlies en rouw en voor mensen met een bijna-dood-ervaring (stichting Merkawah).

De Stichting Dr.Elisabeth Kübler-Ross Nederland, kortweg de EKR, is een vrijwilligersorganisatie die zich inzet om het gedachtegoed van Elisabeth Kübler-Ross levend te houden.
De EKR wil in onvoorwaardelijke liefde mensen helpen moeilijke ervaringen zoals verlies (in de breedste zin), sterven en rouw een zinvolle plaats in hun leven te geven.

Wij, de vrijwilligers en medewerkers van de EKR, zijn daarbij een instrument en hebben de intentie dit gedachtegoed ook in de praktijk neer te zetten bij het organiseren van de talrijke activiteiten, zoals ontmoetingsgroepen, symposia, cursussen en lezingen. Ook geeft de EKR een magazine uit.
In Limburg  zijn we met vier mensen, die samen met een vrijwilliger uit Brabant, de symposiumwerkgroep Zuid vormen.
Wij organiseren jaarlijks een EKR symposium in Limburg, in Roermond. Zo ook dit jaar op zaterdag 28 maart a.s. De dag begint met een themalezing van  Joke Goudswaard, die een lezing houdt met de titel “ Van diepe put naar stille bron”, over de betekenis van beeldentaal en rituelen in het rouwproces.

Het symposium is bedoeld voor iedereen met interesse in persoonlijke groei, omdat iedereen in zijn/haar leven ook met verliezen op allerlei terreinen te maken krijgt. Het gaat niet alleen om het verliezen van een dierbare, maar denk b.v. ook  aan verliezen van  gezondheid, jeugd, baan, relatie, zekerheden enz. In de middag kunnen de deelnemers kiezen uit een 14-tal workshops, die allen gericht zijn op verliesverwerking en innerlijke groei. Het belooft, zoals elk jaar, weer een inspirerende dag te worden!
Omdat de stichting bestaat van giften en donaties, zijn alle bijdragen heel erg welkom.
Voor verdere informatie over het symposium en de EKR: zie aankondiging/flyer
Namens de  vrijwilligers van de Symposiumwerkgroep Zuid,

Ank Verkoeijen

Stiltewandeling op zondag 8 maart 2009

Tijd: 9.30 – 11.00 uur. Vertrek: De Bosrand, Moerslag 4, St. Geertruid.
Aanmelden is prettig maar niet verplicht: praktijkeijsderbeemden@online.nl
Bijdrage 1 euro. De opbrengst gaat geheel naar het hieronder beschreven doel.

Bethlehem is een stadje even ten zuiden van Jeruzalem. De laatste jaren is de situatie er voor de Palestijnen dramatisch geworden. Vooral vanwege de omstreden  Israëlische afscheidingsmuur, die óók door de bezette Westbank loopt.

Een goede begeleiding van de jeugd biedt voor hen uitzicht op de toekomst. Daarom verzorgt het Arab Educational Institute (AEI), dat samenwerkt met IKV Pax Christi en KerkinActie, een naschools activiteitenprogramma. Dit staat open voor álle Palestijnse jongeren, zowel christenen als moslims. Het wil hen weer een aantrekkelijk toekomstperspectief geven.

Voor deze activiteiten is geld nodig. De stichting Friends of Young Bethlehem zet zich hier voor in. Een gift aan deze stichting komt volledig ten goede aan het AEI in Bethlehem. Daarmee wordt rechtstreeks bijgedragen aan een beter perspectief voor deze jeugd.

De Nederlander Toine van Teeffelen is nauw betrokken bij het werk van Friends of Young Bethlehem. Samen met zijn Palestijnse vrouw Mary en hun dochtertje Jara (11 jaar) en zoontje Tamer van 6 woont hij in Bethlehem, waar hij werkt als onderwijsadviseur en als coördinator van de organisatie United Civilians for Peace. Van zijn leven daar doet Toine van Teeffelen verslag in zijn ‘Dagboek Bethlehem 2000-2004’ (Uitgeverij De Stiel, 2004). Aan het slot daarvan heeft hij de indringende vredeswens van zijn vrouw voor hun zoontje opgenomen. Zij schrijft:

‘Beste Tamer,
Ik was zo blij en opgelucht toen je op de wereld kwam, net voordat de Israëli’s Betlehem binnentrokken. Jij en ik konden gelukkig zonder problemen vanuit het ziekenhuis naar huis gaan. Juist omdat de wereld toen zo bedreigend was, realiseer ik me, meer dan ‘normaal’ is voor een jonge moeder, hoe bijzonder je was. De eerste maand groeide je op zonder dat we met jou het huis uit konden, zonder dat we zelfs een geboortekaartje konden versturen. Maar thuis hield je ons bezig en vergaten we de spanning en de verveling. Vanaf je geboorte bewoog je aan één stuk door. Tamer Aboe Hafs (Vader van de Beweging) noemden we je wel eens. Je lach wist de bezoekers op te beuren.
De eerste periode van jouw leven was voor mij, je moeder, een periode waarin ik me met de rug tegen de muur voelde staan. En, ik moet zeggen, ik heb na alles wat er gebeurd is – de doden en gewonden, de pressiemiddelen, de vernederingen en spotternijen, de grootste moeite om me nog met de Israëli’s te verstaan.
Maar ondertussen verken jij de wereld, neem je je speelgoedmobiel en roept ‘Hallo!’. Je wijst naar andere kinderen, kent hun namen. Je benoemt al de amandel-, olijf- en citroenboom in de tuin. Met je speelgoedgereedschap raak je alles aan wat zich op je weg bevindt. Voor jou is de wereld niet bedreigend, maar een uitdaging om te leven.
Ik wens je daarom dat je ziel ongeschonden zal blijven, dat je in vrijheid van je moederland zult kunnen genieten. Ik wens je, net als Jara, dat je zonder beperkingen naar alle mensen kunt gaan. Dat je een manier zult vinden om voor onze rechten op te komen en tevens met de Israëli’s om te gaan.
Ik wens je vrede in Betlehem en Palestina.
Een kus van
Je moeder’

Stichting Dr. E. Kübler-Ross

Symposium Zuid 28 maart 2009

Van diepe put naar stille bron

Zaterdag 28 maart 2009 van 9.30 – 16.30 uur.
Plaats: schoolgebouw ROC Gilde Opleidingen.
Adres: Kasteel Hillenraedtstraat 1 in Roermond.

De themalezing wordt gehouden door Joke Goudswaard, die als leidraad hanteert:
de betekenis van beeldentaal en rituelen in het rouwproces.

Een korte samenvatting:
Hoe kunnen we via verhalen de dood een bedding geven?
In sprookjes verwachten we het geluk, maar in elk sprookje is ook een moment waarop de angst voor de dood gevoeld wordt. Dit vraagt wakkerheid. Het is telkens opnieuw de vraag: zijn we er klaar voor?
Verhalen geven een doorkijkje naar hoe we met de moeilijke dingen in het leven om kunnen gaan. Een beeldentaal met woorden als de put of de bron verwijst naar iets groters, waar we in kunnen rusten. Het is die grotere bedding van symbolen, die we nodig hebben in het rouwproces.
Rouw is de achterkant van de liefde. Elk afscheid vertelt in diepste wezen over hoe we ons verbonden weten. Verlangen en gemis kunnen niet zonder elkaar.
Ook rituelen verwijzen naar het grotere geheel, waar we uit voort komen en weer naar terug gaan. Rituelen kunnen ons helpen om te leren omgaan met wat ondraaglijk is. In de zich herhalende en terugkerende beweging ondersteunen ze ons in het ja leren zeggen tegen het onvermijdelijke, in het leren buigen voor ‘wat is’.

Joke Goudswaard (1950) heeft ruime ervaring met een eigen praktijk als gesprekstherapeut voor rouwverwerking, biografische gesprekken, relatiethema’s en supervisie. Behalve volwassenen begeleidt zij kinderen en jongeren om verlies te transformeren in een herinnering die kracht geeft. Verhalen zijn daarbij een prachtig middel.
Naast trainer bij Phoenix Opleidingen, een instituut voor professionele communicatie in Utrecht, is zij mede-auteur van boeken over het werken met familie-opstellingen. ‘Mensen in verbinding brengen met hun levensverhaal, dat inspireert me.’

14 Workshops in Roermond

1. EKR en Innerlijke Kracht                                              door Gladys Schlösser-Saffrie
Er vinden op dit moment bij velen heftige processen plaats. Hoe vind je de Kracht om er te zijn voor je zelf en/of de ander(en)? Het gedachtegoed van Elisabeth Kübler-Ross kan ons ondersteunen om vertrouwen te ontwikkelen en ons zo laten ervaren hoe sterk onze Innerlijke Kracht is.

2. Toveren met woorden                                                     door Joke Goudswaard
Metaforen als bedding voor rouwverwerking. Een workshop over het werken met verhalen, een inspirerende zoektocht naar je kwaliteiten. Via de toverkracht van woorden geef je betekenis aan je ervaringen. Over dwalen in het labyrint, prinsen en prinsessen, de donkerste diepte van het woud en het stille verlangen naar vleugels. Kom, vertel me je verhaal….. 

3. Butoh                                                                                door Mieke Verhooren
In de workshop Butoh werken we vanuit beelden naar een metamorfose. De beweging daarin brengt ons van de schaduwkant naar het licht. Butoh is een verstilde vorm van expressionistische dans en kan door iedereen gedaan worden. Geen techniek, wel een open en respectvolle houding met aandacht voor waarneming, adem en ontspanning.

4. Verlieskast                                                                       door Truus Peters
In ons leven komen we allemaal met verlies in aanraking. Klein of groot. Dan gebeurt op een bepaald moment iets, en dan merk je dat zaken uit het verleden weer worden aangeraakt. In deze workshop wil ik jullie uitnodigen om samen te kijken naar ‘je persoonlijke verlieskast’ en hoe je deze kunt ‘opruimen’.

5. Balance Breathing                                                           door Angèle Kokkelmans.
Ademen doen we allemaal, maar heb jij al eens geluisterd naar het verhaal dat jouw adem je te vertellen heeft? Deze workshop is een introductie in de Balance Breathing ademmethodiek, waarbij je ontdekt dat jouw adem een gereedschap is, dat op elk moment ingezet kan worden, om rust, balans en vertrouwen te ervaren.

6. Familieopstellingen                                                          door Kitty Vroomen 
Welkom bij een Familieopstelling. Daar staat ze dan, tegenover haar oma die ze nooit gekend heeft. Haar hart maakt een vreugdedansje. Oma strekt haar hand uit. Ze voelt een lichte beweging in haar buik. Zal ze de stap durven maken? En dan neemt haar lichaam het over. Ze slaakt een diepe zucht. Eindelijk thuis.

7. Spiritualiteit rond leven en dood                                    door Jannie Teeuwen   
Rondom verlies vallen vanzelfsprekendheden weg en gaan we op zoek naar de kern en de zin van ons bestaan. Ruimte geven om zonder (voor)oordeel te kijken naar vragen, ervaringen uit het eigen levensverhaal zijn de weg en de bron tot thuiskomen in jezelf en tot aanvaarding.

8. Qigong(levensenergie )                                                   door Emmie Opdebeke     
Dit is een 3000 jaar oude bewegingsleer die bestaat uit rustige, sierlijke niet prestatiegerichte bewegingen die vloeiend, op het ritme van de ademhaling en met volle aandacht worden uitgevoerd. Met gerichte oefeningen op prachtige muziek is het mogelijk spanningen uit het lichaam af te voeren en blokkades op te heffen. Geschikt voor iedereen.

9. Stembevrijding                                                                door Ingrid Peters
Met jouw unieke stem geef je geluid aan wat er in je leeft. Vaak krijgt deze niet vanzelf de ruimte om tot expressie te komen. Wees vandaag welkom om jouw klanken, jouw lied te zingen en je te openen voor wat zich aandient.

10. Soundhealing                                                                 door John Kreemer
Deze vorm van muzikale ontspanning/ stressrelease kan zowel in een individuele sessie plaatsvinden als ook in groepsverband (relax-concerten met oosterse klanken). De klanken van de Indiase Raga's en Tibetaanse Klankschalen kunnen zorg dragen voor een diepe ontspanning en het loslaten van de stress die het leven met zich mee brengt.

11. BIO DANZA  Dans van het leven                               door Anita Stijnen
Muziek, beweging, emotie. Al dansend vanuit je innerlijke beweging op jouw eigen manier opnieuw van het leven genieten, hier en nu. BIODANZA: respect, passie, innerlijke kracht, vitaliteit, plezier, liefde, zelfvertrouwen, samen, helend – een onbeschrijfelijke ervaring die je doet verlangen naar meer….. 

12. Mandala tekenen                                                           door Marly Kollee
Bij het mandala tekenen is de cirkel het uitgangspunt. Mandala’s worden op veel manieren ingevuld. Het tekenen en inkleuren van mandala's heeft een helende en inspirerende werking. In deze workshop van Marly Kollée, die 10 jaar met groepen werkt, beleef je wat mandala tekenen voor jou kan betekenen.

13. Mindfulness                                                                   door Peter Paanakker
Mindfulness kan worden omschreven als een open, vriendelijke aandacht voor alles wat zich van moment tot moment voordoet. Dat betekent dat we niet ergens anders zijn met onze gedachten, maar aanwezig zijn in het hier en nu. Het houdt ook in dat we niet veroordelen of bevechten, maar de situatie accepteren zoals die is.

14. Co-councelen                                                                 door Trudy Willems 
In deze workshop mag je luisteren naar jezelf met behulp van de onvoorwaardelijke aandacht van de ander. Co-counselen is aandacht schenken en aandacht ontvangen op een gelijkwaardige manier. Het kan je helpen om bij je eigen verhaal te komen. We gaan veel praktisch oefenen.

Aanmelding:
Gelieve u bij deze (in elk geval vóór 6 maart) aan te melden. Bij voorkeur per e-mail en anders schriftelijk, waarbij u de volgende gegevens instuurt:
naam – adres – telefoonnummer – 1e, 2e en 3e voorkeur voor workshop.
Indien u meer personen opgeeft, dan graag volledige namen en adressen apart vermelden.

ATTENTIE: EKR Zuid stuurt geen aparte aankondigingen meer aan de lezers van deze nieuwsbrief! Dit uit het oogpunt van bezuiniging.

Opsturen aan:
EKR Huis

Halterstraat 3c                                                           

e-mail: info@kubler-ross.nl
www.kubler-ross.nl

Kosten inclusief lunch, koffie/thee en vlaai:
Tot en met 25 jaar:                             €  25,00 p.p.
Donateurs                                          €  37,50 p.p.
EKR-Nieuwslezers en overigen:        €  45,00 p.p.
Voor de kleinere beurs is in overleg een aangepast bedrag mogelijk. Wie de beginselen van de Stichting EKR een warm hart toedraagt, mag ook meer overmaken!

Inschrijfgeld overmaken op girorekening 216557, Stichting Dr. E. Kübler-Ross o.v.v. ‘Van diepe put naar stille bron’.
Uw inschrijving is definitief nadat uw betaling is binnengekomen. Het programmaboekje wordt u als toegangsbewijs vanaf drie weken voor de symposiumdatum toegestuurd.
Restitutie achteraf is i.v.m. reeds gemaakte kosten helaas niet mogelijk. Wel kunt u met uw toegangsbewijs iemand anders blij maken.

Informatie:   
Harry de Bot              T  040 – 253 1476
Heléne van Wunnik    T  06 – 3059 2112

Bedevaart-/cultuurreis Polen en Czestochowa

Een bijzondere reis in een prachtig land! Polen is een echt pelgrimsland met als belangrijkste bedevaartplaats Czestochowa, die u tijdens de reis uitgebreid bezoekt.

In samenwerking met de paters van de Sociëteit voor Afrikaanse Missiën in Cadier en Keer biedt de Stichting Organisatie Limburgse Bedevaarten u met deze bedevaart-/cultuurreis een gevarieerd programma aan.

Zo bezoekt u het Heiligdom van Czestochowa en maakt u kennis met het prachtige Krakau. U viert de Heilige Mis in o.a. de parochiekerk van Wadowice, de geboorteplaats van Paus Johannes Paulus II, krijgt een rondleiding door de zoutmijnen van Wielicka en in de concentratiekampen van Auschwitz en Birkenau.

Dit jaar vindt deze bijzondere reis voor het tiende keer plaats en wel van 22 tot en met 27 juni aanstaande. Pastoor Storcken SMA van Eckelrade is verantwoordelijk voor de pastorale begeleiding.

De reissom bedraagt € 650 per persoon en is inclusief:
• vervoer per luxe touringcar
• verblijf in goede hotels op basis van volpension
• alle excursies inclusief entrees
• reisverzekering
• deskundige Nederlandse en Poolse begeleiding
Voor een éénpersoonskamer betaalt u een toeslag van € 150.

Van de deelnemers wordt een goede conditie verwacht.

Voor een brochure en aanmeldingsformulieren kunt u contact opnemen met
Stichting Organisatie Limburgse Bedevaarten
Raadhuisplein 1
6226 GN  Maastricht

T (043) 321 57 15
F (043) 321 48 23
E info@bedevaarten.com

SUIKER, HET ZOETE VERGIF

Wat is suiker eigenlijk?
Suiker is een koolhydraat dat van nature voorkomt in groenten, fruit en aardappelen.
Bij suiker denkt men in eerste instantie aan het gezuiverde, geraffineerde witte product van suikerbieten of suikerriet. Er zijn echter ook andere suikers, zoals ruwe suiker, bruine suiker, vruchtensuiker, melksuiker, honing, ahornsuiker etc. Hiervan is witte geraffineerde suiker, ook industriesuiker genoemd, de meest bewerkte.

Waarom het zoete vergif?
Door het uitgebreide raffinageproces wordt de oorspronkelijk natuurlijke suiker ontdaan van alle hulpstoffen zoals de B-vitaminen, calcium, zink, chroom, enzymen, aminozuren en vezelstof. In calorieën is er geen enkel verschil tussen een klontje industriesuiker en de suiker die in riet of bieten voorkomt. Toch is er een essentieel verschil. In bieten en riet maakt de suiker deel uit van een organisch of levend geheel. De suiker is nauw verbonden met de andere componenten. Bij industriesuiker zijn deze componenten geïsoleerd, m.a.w. ontdaan uit de suiker. Er blijft “dode” industriesuiker over. Maar……deze blijft, ondanks al zijn bewerkingen, een organische verbinding. D.w.z. dat als industriesuiker in het menselijk lichaam komt, deze verteerd en omgezet wordt tot bruikbare energie of vet. Eenmaal in het lichaam verhoogt de suiker zijn bio-energetisch potentiaal en gaat op zoek naar zijn oorspronkelijke componenten zoals vitaminen en mineralen. Het innemen van industriesuiker dwingt het lichaam, vooral voor de verwerking, essentiële voedingsstoffen uit gezonde cellen te halen. Ze worden op dat moment dus uit het lichaam geroofd. Denk hierbij aan calcium die uit de botten onttrokken wordt of verzwakking van het zenuwstelsel door onttrekken van voornamelijk B-vitaminen.

Maar het is zo lekker!
Eten is primair bedoeld om lichaam en geest te voorzien van o.a. energie en bouwstoffen. Zonder stroom brandt er geen lampje. We zijn echter opgevoed met de illusie dat “suiker” snel energie verschaft, gezond en lekker is. Maar zoals hierboven beschreven, is er veel energie nodig om industriesuiker te verwerken en levert de omzetting van suiker minder bruikbare energie op. Het lampje gaat weer zwakker branden en men krijgt behoefte in iets lekkers, men wil eten! Overmatig suikergebruik werkt verslavend. Ook neigt men ernaar teveel te eten omdat de suikers op den duur de eetlust niet meer bevredigen. Door teveel suiker consumptie zwakt ook de gevoeligheid voor zoet van de smaakpapillen af. We verliezen het vermogen om te genieten van ons eten.

Vicieuze cirkel
Bij geraffineerde suikers en koolhydraten of producten met een hoog suikergehalte, komt de glucose plotseling en snel in grote hoeveelheid in het bloed. Op deze hoge concentratie reageert de pancreas (alvleesklier) direct door insuline af te scheiden, waardoor de bloedsuikerspiegel weer daalt. Bij een zeer regelmatige suikertoevoer raakt de pancreas overprikkeld en scheidt bij de minste suikertoevoer insuline af. Hierdoor daalt weer de suikerspiegel en voelen wij ons moe en hongerig, men wil eten! Als we dan weer wat suiker nemen, voelen we ons onmiddellijk weer goed. Maar voor hoelang? Al snel begint de alvleesklier weer insuline af te scheiden, waardoor de suikerspiegel weer daalt en we ons vervolgens weer vermoeid en hongerig voelen. Er ontstaat een zogenaamde vicieuze cirkel die kan uitmonden in hypoglycemie. Wanneer dit proces echter langere tijd aanhoudt, raakt de pancreas overwerkt en stopt deze op een gegeven moment met de productie van insuline. Het gevolg is dan een te hoge suikerspiegel, en er kan hyperglycemie oftewel suikerziekte (diabetes) ontstaan.

En hoe verder?
Het zal u nu duidelijker zijn dat suikerconsumptie niet bijdraagt tot een gezonder en evenwichtiger leven. Het lichaam wordt erdoor uitgeput. Mijn advies is om te stoppen met het eten van geraffineerde suikers. Maar doe dit gefaseerd. Vervang eens een suikerrijk tussendoortje zoals een energiereep door fruit. Hierin zitten natuurlijke suikers die gemakkelijk worden opgenomen én bouwstoffen leveren  voor het lichaam. Stop niet in een keer met het gebruik van suiker, u krijgt te maken met afkickverschijnselen, net zoals bij elk andere verslaving. Het lichaam moet eraan wennen dat er geen pieken meer van snelle suikers binnen komen. Stel een persoonlijk voedingsplan op en kijk eens kritisch naar uw levensstijl. U zult versteld staan wat veranderingen teweeg brengen voor uw lichaam en geest!

Helga Liégeois
Natuurgeneeskundig gezondheidstherapeut
Praktijk Zenziz
Tel.             : 06-1380 3406
Info             : praktijkzenziz@hotmail.com
Website       : www.zenziz.nl

Copyright © 31-3-2009, All Rights Reserved By Helga Liégeois